اشعار حضرت خدیجه (س) درباره‌ی پیامبر (ص)
هشت شعر منسوب به حضرت خدیجه (س) در وصف پیامبر اکرم (ص)، همراه با معنا.
شعر اول — حضرت خدیجه (سلام الله علیها) پس از شنیدن توصیف پیامبر از ورقة بن نوفل
حضرت خدیجه کبری (سلام الله علیها) این ابیات را پس از شنیدن توصیف رسول الله (صلی الله علیه و آله) از ورقة بن نوفل سروده‌اند.
بخوانید
شعر دوم — هنگامی که در همان حال کوبه در زده شد
بعضی از سوزش من فرونشیند.❞ تا من آن را به جان خود خریداری کنم.❞ چه بسیار آسانی‌ای که پس از هر دشواری می‌آید.❞
بخوانید
شعر سوم — هنگامی که دید اولاد عبدالمطلب آمده‌اند
لذت داد زندگی مرا وصل و ملاقات شما؛ من نیستم کسی که لذت زندگانی را ببینم تا اینکه شما را ببینم و نترسید چشم من از مردمان غیر از شما؛ و از هیچ دوستی غیر از شما…
بخوانید
شعر چهارم — پس از اینکه ابوطالب هدف از آمدنشان را اعلام کرد
به یاد کردن شما دل از سوزش خاموش می‌شود؛ و در دیدن شما است شفای چشم‌های رمدزده هر که بگوید من از خواهش شما شکایت دارم دروغ گفته؛ اگر در هوای شما از وجد بمیرم…
بخوانید
شعر پنجم — هنگامی که شتر به پاهای مبارک پیامبر سر گذاشت و نطق کرد
نطق کرد شتر و خبر داد به فضیلت احمد؛ اینست آن کسی که ام‌القری یعنی زمین مکه به او شرافت یافت فهو الشـفیع و خیر من وطـأ الثري❞ اینست محمد، بهترین برانگیخته به…
بخوانید
شعر ششم — هنگامی که لباس سفر برای حضرت مهیا کرد
برای نیکویی حسن در تو گوهرهایی پیدا کرده که در آن گوهر مکنونی پنهان است ای کسی که به آهوان بیابان عاریه داده‌ای گردن بلند و چشمان زیبا را
بخوانید
شعر هفتم — هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله با میسره و ناصح به سفر شام رفت
این ابیات از حضرت خدیجه سلام الله علیها است؛ در روزهایی که رسول خدا صلی الله علیه و آله در سفر شام به سر می‌برد.
بخوانید
شعر هشتم — هنگام بازگشت حضرت از سفر شام
آمد از سفر محبوبی که هوایش را در دل داشتم؛ در حالی که آفتاب در روی او اثر گذاشته تعجب دارم از آفتاب که روی محبوبم را بوسیده؛ و حال آنکه سزاوار نیست که آفتاب…
بخوانید