شعر پنجم — هنگامی که شتر به پاهای مبارک پیامبر سر گذاشت و نطق کرد

نطق کرد شتر و خبر داد به فضیلت احمد؛ اینست آن کسی که ام‌القری یعنی زمین مکه به او شرافت یافت

فهو الشـفیع و خیر من وطـأ الثري❞ اینست محمد، بهترین برانگیخته به رسالت که می‌آید؛ پس او است شفاعت‌کننده و بهتر کسی که قدم بر زمین می‌گذارد

فهو الحبیب و لا سواه فی الوري❞ ای کسانی که بر او حسد می‌برید نابود شوید از خشمتان؛ زیرا که او دوست داشته شده‌ای است که غیر از او در میانه خلق حبیبی نیست