شعر اول — حضرت خدیجه (سلام الله علیها) پس از شنیدن توصیف پیامبر از ورقة بن نوفل

حضرت خدیجه کبری (سلام الله علیها) این ابیات را پس از شنیدن توصیف رسول الله (صلی الله علیه و آله) از ورقة بن نوفل سروده‌اند.

تا چند وجد و شادیایی که در دل دارم بپوشم، و حال آنکه پلک‌های چشم آن را پاره می‌کند؛ و تا کی شوق وصال را رها کنم، و حال آنکه اعضایم آن را نگاه می‌دارد

دل من با من جفا کرد برای اینکه غیر من آن را مالک شده؛ وای تأسف! اگر من مالک می‌شدم او را

ضرر نکرد کسی که جز رمقی برایم نگذاشت؛ اگر از باقیمانده گذشت می‌کرد، هر آینه آن را رها می‌کرد