سلسله مباحث کوثر | بخش دوم
در بخش پیشین، با معانی گوناگون «کوثر» در تفاسیر آشنا شدیم و دانستیم که معنای مشترک و عام در تمامی تفاسیر الْخَيْرُ الْكَثِيرُ است که اشاره به حضرت زهرا سلام الله علیها دارد.
در قواعد عربی، الـف و لام در اَلْكَوْثَر دلالت بر شمول دارد؛ یعنی خیری که مطلق است و تمامی خیرات را در بر می گیرد.
پس در نخستین مرحله از شناخت معنای «کوثر»، به دو واژه می رسیم، خَير و كَثِير.
حال سوال این است که ،خَیر که روح کوثر است — به چه معنا است.
پیامبر اکرم با امیر المومنین نشسته بودند؛ یکی از مسلمانان بلند شد و آیۀ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ را خواند. پیامبر اکرم اشاره به امیر المومنین کردند و فرمودند:
إِنَّ هَذَا وَشِيعَتَهُ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ همانا این مرد و تمام شیعیان او بهترین بندگان هستند.
یعنی شناسنامۀ شیعیانِ علی، خَيْر است.
خداوند متعال در سوره هود، آیۀ ۸۶ می فرماید:
اسمِ خاصِ حضرت حجة ابن الحسن المهدي که در قرآن به کار رفته بَقِيَّةُ اللهِ است و شناسنامۀ حضرت خَيْرٌ لَّكُمْ است.
اول باید وارد حصنِ ولایتِ علوی شد و مؤمن بود، و بعد وارد عالمِ خَیر شد.
یعنی ولایتِ فاطمی خاص تر از ولایتِ حیدری است، اما محبتِ فاطمی عام تر از محبتِ حیدری است.
در زيارت جامعه کبيره میگوییم:
اگر نامی از خَیر برده شود، شما اهلِ بیت، اصل و فرع و معدن و پناهگاه و اول و آخر آن هستید. یعنی خَیرِ مطلقِ عالم، شما اهلِ بیت هستید.
امام صادق میفرمایند:
ما اصلِ هر خیری هستیم و از فروع ما نیکی ها است و یکی از این نیکی ها توحید است.
و دشمنانِ ما اصلِ هر شری هستند و از فروعاتِ آنان تمام گناهانِ زشت و فاحشه می باشد.
معرفتِ فاطمه نامحدود است. یکی از لذاتِ بهشتی این است که در آنجا حُجُبِ دنیاییِ معرفتِ فاطمی برداشته می شود، و در بهشت، بدون حُجُب، حضرت فاطمه شناخته می شوند — که آن نیز نامحدود است.
- سوره مبارکه بینه، آیه ۷
- بحارالانوار ج ۳۵ ص۳۴۵ و ص۳۴۶ /ج ۶۵ص ۱۳۳ ؛ الامالي للطوسي ص ۲۵۱ ؛ بشاره المصطفي ص۹۱ وص۱۲۲ وص۱۹۲ ؛ تاويل الآيات ص۸۰۳ ؛ تفسيرفرات ص ۵۸۵ ؛ شواهدالتنزيل ج ۲ص ۴۶۷ ؛ کشف الغمه ج ۱ص ۱۵۲ و ص۳۹۷