شباهت حضرت خانم زینب کبری (س) به حضرت خانم خدیجه کبری (س) — بخش ۴

بخوانید به English فارسی اردو

بخش ۴

بخشی از وجوه شباهت هر دو خاتون

۳. همدمی، تسلی و پشتیبانی از ولیّ خدا

حضرت خدیجه کبری (علیها السلام) انیس و مونس پیغمبر (صلوات الله علیه و آله) بودند و حضرت زینب کبری (علیها السلام) نیز یار و غمخوار امام حسین (علیه السلام) بودند. حضرت خدیجه کبری مایهٔ تسلّی حضرت نبوی، و حضرت زینب کبری مایهٔ تسکین دردهای حسینی بودند.

حضرت خدیجه متکفّل خدمات پیغمبر بوده، این محترمه هم متحمّل خدمات برادر بوده است. حضرت خدیجه در جمیع شداید و گرفتاری‌ها شریک و سهیم بوده، این معظّمه هم در جمیع مصایب و نوائب با برادرش شرکت ورزیده است.

شاهد از روایات دربارهٔ حضرت خانم خدیجه کبری سلام الله علیها:

وَ كَانَتْ خَدِيجَةُ وَزِيرَةَ صِدْقٍ عَلَى الْإِسْلَامِ وَ كَانَ يَسْكُنُ إِلَيْهَا

و حضرت خدیجه سلام‌الله‌علیها، یاوری راستین و وفادار در راه اسلام بودند و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در کنار ایشان آرامش می‌یافتند.

إعلام الوری، ص ۵۳؛ بحار الأنوار، ج ۱۹، ص ۴–۵

وَ كَانَتْ خَدِيجَةُ أَوَّلَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ صَدَّقَتْ بِمَا جَاءَ مِنَ اللَّهِ وَ وَازَرَتْهُ عَلَى أَمْرِهِ فَخَفَّفَ اللَّهُ بِذَلِكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ... إِلَّا فَرَّجَ اللَّهُ ذَلِكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِهَا إِذَا رَجَعَ إِلَيْهَا، تُثَبِّتُهُ وَ تُخَفِّفُ عَنْهُ وَ تُهَوِّنُ عَلَيْهِ أَمْرَ النَّاسِ حَتَّى مَاتَتْ رَحِمَهَا اللَّهُ.

و حضرت خدیجه سلام‌الله‌علیها نخستین کسی بودند که به خداوند و فرستاده‌اش ایمان آوردند و آنچه را از جانب خداوند نازل شده بود، تصدیق کردند و پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را در امر رسالت یاری نمودند. از این‌رو، خداوند به‌واسطه ایشان سختی‌ها را بر رسول خدا آسان ساخت.

... و هرگاه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به نزد ایشان بازمی‌گشتند، خداوند به‌واسطه حضرت خدیجه سلام‌الله‌علیها اندوه و دشواری را از آن حضرت برطرف می‌ساخت؛ زیرا ایشان پیامبر را دلگرم و استوار می‌کردند، از رنج و سختی‌های آن حضرت می‌کاستند و آزار و رفتار مردم را در نظر ایشان آسان و تحمل‌پذیر می‌ساختند، تا آن هنگام که از دنیا رفتند؛ رحمت خداوند بر ایشان باد.

بحار الأنوار، ج ۱۶، ص ۱۰–۱۱

شاهد از روایات دربارهٔ حضرت خانم زینب سلام الله علیها:

شب عاشورا، امام سجاد (ع) نقل می‌کند: وعندي عمتي زينب تمرضني («و عمه‌ام زینب نزد من بود و از من پرستاری می‌کرد»)؛ و حضرت زینب (س) نزد امام حسین آمد و عرض کرد:

وَا ثُكْلَاهُ لَيْتَ الْمَوْتَ أَعْدَمَنِي الْحَيَاةَ، الْيَوْمَ مَاتَتْ أُمِّي فَاطِمَةُ وَ أَبِي عَلِيٌّ وَ أَخِي الْحَسَنُ، يَا خَلِيفَةَ الْمَاضِي وَ ثِمَالَ الْبَاقِي.

آه از این مصیبت جان‌سوز! ای کاش مرگ، زندگی را از من گرفته بود! امروز گویی مادرم فاطمه، پدرم علی و برادرم حسن علیهم‌السلام از دنیا رفته‌اند. ای یادگار گذشتگان و ای پناه و تکیه‌گاه بازماندگان!

بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۱–۳

❤1

❖ ❖ ❖